Nerkowa regulacja rónowagi kwasowao zasadowej

• Prawidłowe pH osocza: Wąski zakres 7,35–7,45.

• Obciążenie kwasem: Organizm produkuje/przyjmuje ok. 40–80 milimoli kwasu dziennie.

• Stężenie H^+ w ECF: Utrzymywane na poziomie ok. 40 nanomoli (przy pH 7,4). Różnica między podażą a stężeniem jest ogromna, co wymusza wydajne systemy eliminacji.

• Organizm produkuje/przyjmuje ok. 40–80 milimoli kwasu dziennie.

Organizm dzieli kwasy na dwie grupy:

1. Kwasy lotne (CO_2): Główna postać nadmiaru kwasu, eliminowana przez płuca.

2. Kwasy nielotne: Eliminowane przez nerki. Proces ten obejmuje:

   • Buforowanie w ECF i komórkach (zapobieganie spadkowi pH poniżej 7,35).

   • Wydzielanie do kanalików nerkowych.

   • Buforowanie w płynie kanalikowym i wydalanie z moczem.

1. Kwasy nielotne: Eliminowane przez nerki. Proces ten obejmuje:

   • Buforowanie w ECF i komórkach (zapobieganie spadkowi pH poniżej 7,35).

   • Wydzielanie do kanalików nerkowych.

   • Buforowanie w płynie kanalikowym i wydalanie z moczem.

Bufor wodorowęglanowy (Główny bufor ECF)

• Stężenie: Ok. 24 mM.

• Reakcja buforowania: HCO_3^- + H^+ H_2CO_3 CO_2 + H_2O

• Rola Anhydrazy Węglanowej (CA): Katalizuje przekształcanie kwasu węglowego w CO_2 i wodę, co umożliwia wydychanie CO_2 przez płuca.

• Mechanizm transportu: Jony $H^+$ wchodzą do komórek i wychodzą z nich przez:

  • Wymienniki H^+/K^+.

  • Wymienniki Na^+/H^+.

• Główne bufory: Fosforany wewnątrzkomórkowe oraz w mniejszym stopniu białka.

• Nerki nie tylko wydalają kwas, ale także wytwarzają nowe cząsteczki $HCO_3^-$, aby uzupełnić zasoby zużyte w procesach buforowania.

• Zależność stechiometryczna: Istnieje zależność 1:1 między wydalonym jonem $H^+$ a zatrzymanym (lub wytworzonym) jonem $HCO_3^-$.

• Anhydrazy Węglanowej (CA)

Zależność stechiometryczna

• ony $H^+$ wchodzą do komórek i wychodzą z nich przez:

  • Wymienniki $H^+/K^+$.

  • Wymienniki $Na^+/H^+$.

• Fosforany wewnątrzkomórkowe oraz w mniejszym stopniu białka.